Grupa kriminalaca, 26. septembra 1981. otela je „Jatov“ „boing“ sa 98 putnika i osam članova posade na liniji Titograd-Beograd. U avionu su bili naši poznati glumci Žarko Laušević, Mihailo Miša Janketić i Marko Nikolić, kao i tim FK Budućnost. Pored njih, u avionu su bili estradna zvijezda Biljana Petrović i general Milan Šijan, narodni heroj, ratni komandant Treće ličke brigade, koja se proslavila spasavajući maršala Josipa Broza Tita prilikom desanta na Drvar.
Čim se avion odvojio od zemlje, ustala su tri dugokosa mladića – organizator Borivoje Jelić, Mirko Križić i Milan Prpić. Dvojica su izvadila pištolje, a jedan nož. Počeli su da galame i vitlaju oružjem, da psuju i prijete da će početi da ubijaju ako iko prstom mrdne, a od onih koji su sjedeli u prvim redovima zahtijevali su da se premjeste pozadi. Pritom su im stavljali cijevi oružja u usta, na sljepoočnice, a onaj sa nožem je uhvatio jednu od stjuardesa i prislonio joj sječivo uz grlo…
Kad su ispraznili prvih nekoliko redova u avionu, otmičari su se stuštili ka pilotskoj kabini i kapetanu saopštili da oni sad komanduju i naredili mu da umjesto ka Beogradu avion usmjeri ka Italiji, ka jednom od aerodroma na jugu, gdje će, ako sve bude po njihovom planu, osloboditi putnike i sa posadom i rezervoarima punim goriva nastaviti let. Na mig pilota Ljubomira Zekavice kopilot Mirko Pintar je uspio neprimjećeno da pošalje tajnu šifru i javi da je avion otet. Na poruku je prva reagovala kontrola leta na dubrovačkom aerodromu i zatražila potvrdu od posade. Kad je potvrda ubrzo stigla, sve kontrole avio-saobraćaja u Jugoslaviji i svim susjednim zemljama začas su saznale da je „Jatov“ “boing 727” u rukama otmičara i da leti prema jugu Italije.
Iznad Italije otmičari su promijenili plan i naredili pilotu da ih vozi u Izrael. Poslije dužeg natezanja, grčke vlasti su im dozvolile da u Atini uzmu gorivo i nastave let, ali su im Izraelci zabranili ulazak u svoj vazdušni prostor. Pod prijetnjom dva „fantoma” izraelskog ratnog vazduhoplovstva, u zoru narednog dana sletjeli su u Larnaku na Kipru.
U Beograd je iz Crne Gore bila na nosilima upućena i jedna teška bolesnica, pa su otmičari pristali da je na Kipru iskrcaju. Do auta hitne pomoći ispratio ju je ljekar Budućnosti dr Đuro Musić. Otmičari su mu dozvolili da ostane uz pacijentkinju, ali je on to odbio i vratio sa u avion da podijeli sudbinu ostalih putnika. Pošto je ispratila putnicu na nosilima, u avion se posljednja vratila stjuardesa Radica Đurđević. Ona je preko vrata u repu aviona samo navukla zavesu, a nije ih zatvorila, pa su generali izazvali gužvu vičući: „Požar!“ i putnike podstakli da istrče kroz njih.
Fudbaleri Budućnosti tada su otvorili bočna vrata, pa su i preostali putnici i stjuardesa Radica Đurđević izašli. Ona se kad je vidjela da su drugi članovi posade ostali u avionu, vratila u letjelicu da bude uz svoje kolege, a to je učinio i pilot Gojko Vujanović, koji je na ovom letu bio običan putnik. Sa njima se u avion vratio i kapiten Budućnosti Petar Ljumović, koji nije želio da se odvaja od svoje rođake, stjuardese Đurđević.
Posada je na maksimum uključila rashladne uređaje, pa se kabina ispunila parom, što je otmičare uvjerilo da nešto zaista gori. Oni su se rastrčali po avionu, a Vujanović i Ljumović iskočili su kroz prednja vrata. Ostavši sami, otmičari su se predali. Osuđeni su na osam, pet i tri godine zatvora. Strane novine pisale su danima o ovom događaju, a najupadljiviji naslovi bili su: „Ne otimajte Jugoslovenima avione“ i „Putnici kidnapovali kidnapere“…
